Oğlan anasını, inek danasını bilir.
Oğlan dayıya, kız halaya çeker.
Oğlan yer oyuna gider, çoban yer koyuna gider.
Oğlunu seven hocaya vermez, kızını seven kocaya vermez.
Olanla ölene çare yoktur.
Oldu olacak, kırıldı nacak.
Ona gelince şapur şupur, bize gelince yarabbi şükür.
Orospu içerden olunca, kapı kilit tutmaz.
Osurgan böceği yavrusunu, ap apacam diye sever.
Ot kökünün üstünde biter.
Oturduğu ahir sekisi, çağırdığı İstanbul türküsü.
Oynamayan gelin, yerim dar der.
Ödünç yiyen kesesinden yer.
Öksüz güler mi, meğer yanıla.
Öksüzün yüzü küllü olur.
Öküz altında buzağı aranmaz.
Öküz öldü, ortaklık bozuldu.
Öldü dayim, kesildi payım.
Ölmüş essek kurttan korkmaz.
Ölmüş adamın cebine harçlık konmaz.
Ölmüş eşek nallı olur.
Ölü ile gelinin atı yüğrük olur.
Ölüye giden ağlar, düğüne giden oynar.
Önce bol bol yiyen, sonra bel bel bakar.
Önüm kavurga kavurur, arkam harman savurur.
Öz ağlamayınca, göz ağlamaz.